Nederlandse Volksdans als cultureel bindmiddel tussen middelbare scholieren Door Max van Hofweegen Het Focus project laat middelbare scholieren uit een 8 tal landen met elkaars cultuur kennismaken. Van elk land doet één school hieraan mee. Voor Nederland is dat het Geldropse Strabrecht College. Dinsdag 18 januari kwamen scholieren van middelbare scholen uit Mechelen in België en Duisburg in Duitsland naar Geldrop. Hoe kan je ze met een stukje Nederlandse cultuur laten kennismaken? De coördinerende docent dacht dat Nederlandse eigen volksdansen  zich hiervoor goed zouden lenen en wist hiervoor een tweetal dansleidsters uit de regio te vinden, Els Roemer en Wilma Buit. Er zouden die dag meerdere workshops zijn, om aan het einde van de dag de resultaten te kunnen presenteren aan elkaar. Verder zouden de jongelui ook een dans uit Duitsland en België laten zien. Omstreeks 10 uur stroomden 2 bussen leeg in de hal, de voertaal bleek Engels te worden. Dat wordt steeds meer de internationale taal, ondanks vele jaren Duits onderwijs, sprak iedereen toch gemakkelijker Engels. Na wat gedronken te hebben moest er gewerkt worden. In een school met een dergelijke omvang verandert er geregeld wat en zodoende moest de eerste workshop van Els gestopt worden en later elders worden vervolgd omdat de ruimte te slecht hiervoor was. Bij Wilma haar workshop kwam gelukkig het dansen snel op gang. Ze had de groep Blauw Garen en Koperdraad geleerd. Even later kon Els in de Aula beginnen met een internationale groep. Ze kondigde het aan als dat ze de jongelui dansen uit de tijd van hun grootouders zou leren, waarschijnlijk niet hun favoriet, maar toch echt wel leuk. Op haar vraag om uit elkaar te gaan, zocht men de hoeken van de grote hal op, zodat Els ze weer terug kon roepen. Els leerde ze de Koddedans aan waarbij men de energie kwijt kon door van het ene been op het andere te springen. Men moest wel even leren dat ze Els haar voorbeeld in spiegelbeeld moesten overnemen. Je zag de meiden vooraan en de jongens achteraan staan, toen Els in een vloeiende beweging zich naar de andere (achter) kant van de groep verplaatste bleken dezelfde meiden ook daar alweer vooraan te staan. Bij de Galop moest iedereen een partner hebben, je zag de meiden dat met elkaar doen en de jongens ook met elkaar, maar de lol in de Galop zag je groeien. In de loop van de dag gingen de workshops door en aan het einde van het bezoek werd al het aangeleerde voor elkaar gepresenteerd. Duitsland opende de show met een ingetogen rustige dans, keurig netjes uitgevoerd, daarna barste België los op het podium met een Kabouter Plop dans, waaraan 2 “meesters” vol enthousiasme deelnamen. Dit had een aantrekkende werking want vanaf de stoelen stroomde er behoorlijk wat jeugd toe om mee te doen. Van de aangeleerde Nederlandse dansen werd eerst Blauw Garen en Koperdraad uitgevoerd, men kon een stuk energie laten zien in de hoogte van de sprongen. Vervolgens Eindje lopen op de muziek van Gerard van Maasakkers Hé ga de mee, een leuke dans vol wisselingen en draaifiguren.  Toen moest Duitsland even wat moderners laten zien  en kwam er een Michael Jackson act. Tot slot werd met een zeer grote groep de Zeeuwse schots en daarna de Bravada opgevoerd en nadat er nog een groepsfoto was gemaakt kon iedereen weer huiswaarts keren. De Nederlandse dans had voor menigeen de verrassing dat het wat anders was dan een klompendans, dat er meer energie voor nodig is dan men aanvankelijk dacht en dat er hele leuke muziek bij hoort.